Webhook, bir sistemde belirli bir olay gerçekleştiğinde (yeni sipariş, form gönderimi, ödeme tamamlanması gibi) başka bir sisteme otomatik olarak, anlık bir HTTP isteğiyle haber veren mekanizmadır. Karşı sistem sürekli “yeni bir şey oldu mu?” diye sormaz (polling); olay olduğunda kaynak sistem kendisi haber verir (push).
Somut örnek: Bir mağazada sipariş tamamlandığında, ödeme sağlayıcısı önceden belirlenmiş bir adrese (“https://sizin-adresiniz.com/webhook”) anında bir bildirim gönderir. Bu bildirimi dinleyen bir n8n akışı tetiklenir, siparişi okur, bir AI düğümüyle kişiye özel teşekkür mesajı hazırlar ve gönderir — tüm bunlar sipariş tamamlandıktan saniyeler içinde, insan müdahalesi olmadan olur.
Neden önemli?
Webhook’lar, ajanlı iş akışlarının “tetikleyicisi” olarak çalışır — bir ajanın ne zaman devreye gireceğini olay bazlı belirler. Kavram farkı şudur: MCP bir modelin dış sistemlere sorgu atmasını (isteği model başlatır) standartlaştırırken, webhook tam tersi yönde çalışır — dış sistem olayı kendisi bildirir, model veya ajan bu bildirimle uyanır. İkisi birlikte kullanıldığında sistem hem olaylara anında tepki verebilir hem de gerektiğinde dışarıya sorgu atabilir.