Agentic workflow (ajanlı iş akışı), bir görevin önceden tanımlı sabit bir sıra yerine, yapay zekânın kendi kararıyla adımlara bölüp uyguladığı, ara sonuçları denetleyip gerektiğinde yolunu değiştirdiği iş akışı biçimidir. Klasik otomasyonda “A olursa B yap” kuralları insan tarafından önceden yazılır; ajanlı iş akışında hangi adımın ne zaman atılacağına büyük ölçüde model karar verir.
Somut örnek: Bir müşteri destek talebi geldiğinde klasik otomasyon sadece talebi doğru departmana yönlendirir. Ajanlı iş akışında ise sistem talebi okur, benzer geçmiş talepleri arar, gerekirse müşteri hesabını sorgular, bir taslak cevap yazar, taslağı kendi kriterlerine göre denetler ve ancak emin olduğunda gönderir — insan sadece istisnai durumlarda araya girer.
Sabit otomasyondan farkı ne?
Fark, kararın nerede verildiğidir. n8n gibi araçlarla kurulan klasik bir akış, adımları ve dallanmaları insan önceden tasarlar; bu akışa bir AI ajanı düğüm olarak eklendiğinde akış kısmen “ajanlı” hale gelir. Uçtaki halinde ise ajanın kendisi araçları ne zaman, hangi sırayla çağıracağına karar verir ve bu döngüyü bir orkestrasyon katmanı yönetir. Avantajı esnekliktir — öngörülemeyen durumları da kapsar; riski ise öngörülemezliktir, bu yüzden kritik adımlarda insan onayı önerilir.